نوشته هایی که در این کتاب میخوانید، از دنیا خواهرها و برادرهای کوچک آمده است، دنیایی که وجه رایج آن صداقت است. چرب زبانیها و حرفهای دوپهلو در این دنیا جایی ندارد. آنچه هست نفرت و عشق بیحد و حصر است که اغلب به طور همزمان وجود دارد. دست خط بچهها با اشتباهات املایی و دستوری بدون تغییر در کتاب (بصورت انگلیسی) آمده است. اگر چه در این نوشتهها متهم کردن یکدیگر به بدرفتاری به وفور به چشم میخورد و اغلب واژههایی مانند موذی و بدجنس پیدایشان میشود، آنچه در نهایت خودنمایی میکند یک نوع حس پیوند و اتحاد است. در پایان کتاب میبینیم که این رقیبهای 7 تا 13 ساله، بیش از آنکه بحث و دعوا بین آنها ارتباط ایجاد کرده باشد از طریق ارتباط خونی با یکدیگر پیوند خوردهاند و به همین دلیل است که گزارشهایی که از جبهه نبرد خود ارائه میدهند سرشار از شادی و عشق است. چه توصیفی بهتر از این میتوان برای سرزمینی ارائه کرد که فقط خواهرها و برادرها در آن زندگی میکنند؟
(( پدرم به من گفته وقتی برادر کوچکم اذیتم میکنه باید جوابش رو با حرف بدم نه با کتک. ولی ان کار سخته، برای همین من بعضی وقتها هر دو کار رو میکنم.)) ناتاشا
